Pada 30 Mei 1952, Raja-raja Melayu memperkenan lambang
Persekutuan Tanah Melayu diwartakan. Lambang yang dikenali Jata Negara itu
berdasarkan kepada rekaan yang diperkenalkan pada 1895 dengan pembentukan
Negeri-Negeri Melayu Bersekutu (Selangor, Pahang, Perak, N.Sembilan), yang
diwakili 4 warna iaitu merah, kuning, hitam, putih pada perisai tengah.
Perisai itu diapit 2 ekor harimau, di atasnya ada mahkota dan
di bawahnya kain rentang tertulis “Dipelihara Allah” dalam tulisan Jawi dengan
2 bintang berbucu 8 di kiri dan kanannya.
Bila tertubuh Persekutuan Tanah Melayu pada 1948, rekaannya
diolah sesuai dengan situasi semasa. Pada perisai ditambah 5 keris mewakili
Negeri-Negeri Melayu Tidak Bersekutu, pelepah Prince of Wales (P.Pinang) dan
pintu Kota Santiago (Melaka). Simbol mahkota diganti bulan bintang berbucu 11
(Islam agama rasmi dan bilangan negeri dalam Persekutuan).
Cogan kata pada kain rentang juga ditukar kepada “Bersekutu
Bertambah Mutu” dalam bahasa Melayu tulisan Jawi dan Inggeris tulisan Rumi.
Olahan diusahakan Jabatan Ukur atas nasihat Pesuruhjaya Tinggi British ketika
itu, Sir Henry Gurney dan Raja-raja Melayu.
Pada 30 Mei 1952, Pesuruhjaya Tinggi British yang baharu, Sir
Gerald Templer mengumumkan bahawa lambang baharu tersebut mendapat perkenan
Raja-raja Melayu untuk diwartakan. Rekaan itu dipakai hingga terbentuk
Persekutuan Malaysia pada 1963.
Olahan ke-2 menyaksikan pelepah Prince of Wales ditukar
kepada pokok pinang, pintu kota Santiago kepada pokok melaka, ditambah bendera
Sarawak, Sabah dan Singapura.
Namun jata versi ini hanya terpakai untuk 2 tahun apabila
Singapura keluar dari Malaysia.
Sejak 1965, slot bendera Singapura digantikan dengan bunga
raya (bunga kebangsaan). Kemudian berlaku beberapa perubahan sebelum tetap
rekaan Jata Negara Malaysia pada 1988 yang digunapakai hingga hari ini.
1895
1948
1963
1965
.png)
1975
